Ik ben de dood Denny Colt.
Jij bent de enige man, die aan mijn koude omhelzing ontsnapt is.
Maar ik ben nooit ver weg.
Ik ben altijd bij jou.
Ja, er breekt iets groots door bij de wadden, Spirit.
Bij een wrak van een oud vrachtschip.
Het gerucht gaat op straat, dat de Octopus ermee bezig is.
Ik belde, maar wie weet hoever zijn tentakels reiken. En wie wij kunnen vertrouwen.
Ik ben onderweg!
Mijn stad, zij is er altijd voor mij.
Elke eenzame nacht is zij er voor mij.
Ze is geen opgetakelde slet, die er probeert jong en verleidelijk uit te zien.
En nu is zij een oude stad. Oud en trots op elk krakend deel.
Zij is mijn schatje, mijn speeldingetje.
Zij verbergt niet wat ze is, waarvan ze gemaakt is, van zweet, spieren, en bloed van generaties.
Zij slaapt na middernacht en...
tot zonsopgang, bewegen alleen schaduwen zich in de stilte.
Verdomme, daar heb ik geen tijd voor.
Mijn stad schreeuwt. Ze heeft mij nodig.
Zij is mijn liefde, zij is mijn leven.
En ik ben haar geest.
Geen angst, je bent veilig nu. Haal maar weer adem, ik help je omhoog.
Politie! - Hierheen, MacReady...
het is een goede man, jij kan hem vertrouwen. Vertel hem alles wat er gebeurd is...
bel je psychiater, als je die hebt.
Wat ben jij?
Dat is de Spirit. - God zegen hem.
Zij verzorgt mij. Dat doet mijn stad.
Zij geeft mij alles, wat ik nodig heb.
Schuif op, Liebowitz, ik rij.
Sussman heeft gebeld.
Er gebeurt hier iets, het kan iets groots zijn. - Hoe groot?
Nog niet. Sussman wil dit nog even geheim houden.
Hoorde je dat baas?
Iedere verdomde nacht.
Lorelei, de engel van de dood.
Ze is nooit ver weg, tenminste niet voor mij.
Het lijkt wel of alleen mannen of agenten het kunnen horen.
Ik ben geen zeeman.
En ik ben geen agent.
Politieagent gewond. - Begrepen.
Stuur een ziekenwagen, en bel Dolan. Niet die commissaris Dolan.
Hij ademt nog. - Spirit zegt, hij ademt nog.
Die klootzak! - Doe rustig, we brengen jou naar huis.
Dat meisje, je had haar moeten zien.
Meisje? - Mijn mooi meisje, ze was mooi.
Laat hem praten, houd hem wakker.
Ze was mooi.
Haal ons hier uit. Het is de Octopus, je weet wat hij kan doen.
Hou je kop en bloed.
Ze was mooi.
Rustig nu, haal adem door je neus als het gaat.
Ik word duizelig. - Rustig.
Handen omhoog. Kom op.
Neem het mee naar huis, jongens. Als ik en de Spirit elkaar treffen...
dan vinden we het leuk om de hele nacht feest te vieren.
Er is niets dat ik leuker vind, dan om jou de hele nacht in elkaar te trappen.
Behalve eieren dan.
Waar is de bestelwagen? - Silken Floss is de mooiste vrouw ooit.
Hoe moeten wij ooit de weg naar huis vinden, zonder Silken Floss?
Silken Floss is de mooiste vrouw ooit. -Zij zou hier zijn.
Hoe moeten wij ooit onze weg naar huis vinden zonder Silken Floss?
Ik heb de bestelwagen gevonden. - Silken Floss, is de mooiste vrouw ooit.
Laad de dozen in, en de monsters. De petrischalen zullen trots op jullie zijn.
Niet nodig om op de baas te wachten, als dat de Spirit daar is.
De Octopus wordt altijd zo door zijn Nemesis afgeleid.
Het is de Spirit. Hij had zijn hoed op. Wij waren aan het kijken.
Nou, dan zullen ze het de hele nacht druk hebben.
Ja, de baas zei het al. - De baas zei het al?
Wij waren aan het kijken.
Ja, dat heb ik gehoord.
Silken Floss, is de mooiste...
Jij bezorgt mij hoofdpijn, Octopus.
Het wordt eerst erger voor het beter wordt, mooie jongen.
Daar heb je gelijk in.
Kom op.
Toiletten zijn altijd grappig.
Ik blijf kijken.
Dat is genoeg. Laten we hier weggaan.
Mooie jongen!
Stoere jongen!
Ik zie jou nog een keer. Heel snel.
Ja, maar niet voor mij broer.
Ik ga je duizend doden laten sterven.
Ik heb jou als eieren geklopt. - Dank je vriendelijk.
Iedereen die aan het kijken was, kon zien dat ik jou precies had daar waar ik wilde.
In jouw dromen.
Jij bent een ongeluk. Jij had nooit moeten bestaan.
Je bent gek geworden, of niet, Octopus?
Je kletst alleen maar onzin, je bent allang compleet gestoord.
Ik lijk in niets op jou. - Je lijkt in niets op mij?
Je kan zeker niet veel straf verdragen, lieverd.
Net zoals ik.
Heb jij je ooit afgevraagd waarom?
Dat is zelfs nog nooit bij mij opgekomen.
Ik zal het jou vertellen.
Heel snel. - Ik zal het jou laten zien.
Kijk eens. Baas, we moeten hier weg.
Zo een pijn.
Zo een leed.
Slaap.
Word wakker.
Word wakker. Hallo, schat.
Ellen? - Je bent een hoopje ellende.
Drie kogels door de delta, in je borst... - Die gingen recht door mij heen...
ik voelde ze nauwelijks. - Een grote bult, en open huid.
Kom op, Ellen. Dat blijft nooit lang.
Bewijs, van een vreselijke bloedende wond. - Nee, dat is niets. Dat is maar een bult.
Ja, je bent een hoopje ellende. - Ellen, ik ben in orde.
Nee, dit is serieus. In Godsnaam, je kunt deze risico's niet altijd blijven nemen.
Het komt wel,goed met mij. - Je bloedt uit je hoofd.
Dat is al helemaal plakkerig. Dat houdt zo op. - Je moet opgenomen worden.
Nee, Ellen. Je weet hoe ik dat haat. Dat duurt een hele tijd.
Spreek mij deze keer niet tegen. - Het komt wel goed met mij. Het is alleen...
ik mis iets. Het is echt heel belangrijk.
Weet jij waar je bent? - Natuurlijk.
Welk jaar is het? - Dit jaar.
Weet jij wie je bent?, - De Spirit. Ik sla de slechteriken in elkaar.
ik word altijd beter. Ik weet niet waarom, jij weet niet waarom...
maar de Octopus weet iets. - Waarom zeg jij dat?
Omdat hij mij net vertelde dat hij iets weet.
Je bent gek. Kom op. - Nee.
Jeetje, kijk daar nou eens.
Dat was op het nippertje, maatje . Ik was al overal naar je op zoek.
Zo, dat is beter.
Ja, dat is beter.
Zo is het genoeg. Jij bent gek.
Tosca, hier. - Ellen.
Ellen Dolan, hier komen, nu!
Ik hoor vloeistof in zijn borst, het is vaag, maar het is er wel.
Wat is dat?.
Ja, begrepen. Hij heeft bloed in beide longen, we moeten hem stabiliseren, en...
hem zo snel mogelijk naar de Pegasus brengen. Ga terug naar de helikopter, en breng een brancard.
Nee, hij moet plat liggen. Breng mij nieuwe handschoenen, en een kompres.
Schiet op. Als je niet sneller kan, moet ik je vragen om te vertrekken.
Heb je iets gevonden? - Nee, meneer.
Ik voel mij alleen duizelig van alle actie denk ik.
Ja, we zijn allemaal verdomd onder de indruk. - Bedankt.
Ja, je doet veel goeds voor de stad, met al jouw aandacht trekkende trucjes.
Ik begrijp u niet. - Ja, we zijn allemaal dolgelukkig...
met opruimen na jouw verdomde verkooppresentatie.
Niet dit weer. Jij weet hoe het gaat.
Ik dacht dat ik dat wist. Breng mij eens op de hoogte. Breng mij eens wat bij.
Laten we maar zeggen dat Sussman het stil wilde houden, daar laten we het dan maar bij.
Wat, denk hij dat ik de boel niet in de hand heb?.
Hij was bezorgd. Hij vermoedde een lek in jouw afdeling.
Hij wilde niet dat de Octopus zou ontsnappen. - Dus jij bent nu van interne zaken?
Dan heb ik die memo gemist. - Dat was een besluit. Ik deed mijn best.
Jij hebt het verknald. Er is nu een agent op een haartje na dood...
en een andere is zijn hoofd er afgeknald, alleen omdat jij ondoordacht...
de Octopus achterna ging. - Ik ga zeker achter de Octopus aan...
elke kans die ik krijg. - Je gebruikt mijn mannen als toiletpapier...
het is een obsessie. - Heb jij de bewijzen gezien de laatste tijd.
Heb jij die kleine meisjes gezien?. Sommige leerden net fietsen...
daar zijn ze, ze verkopen dag en nacht hun ziel. Slaven voor de Octopus en zijn vergif.
Misschien kunnen jij en jouw bureau een beetje obsessie gebruiken, Dolan.
Misschien kunnen jij en jouw bureau een beetje harder werken.
Ellen heeft gelijk, jij bent niet goed wijs, om zo over agenten te praten.
Misschien als jij en jouw bureau de Octopus konden vinden...
dan zou ik het niet alleen hoeven te doen. - Alleen? Dat was niet onze afspraak.
Dan hebben we misschien helemaal geen afspraak meer, commissaris.
Je woont op het randje van een klif, zoon...
en het enige wat jij hebt, is een vermoeide oude man, die jou probeert tegen te houden.
Kijk, we zijn allebei moe.
Geef mij twee minuten.
Verdomme, ik weet niet eens waarom ik de moeite neem om met jou te praten.
Geef mij alleen tien minuten, om mijn hoofd leeg te maken.
Goed. Natuurlijk.
Wat is trouwens tien minuten in een man zijn leven eigenlijk?
Spirit? - Meneer.
Die klif waar ik het over had...
daar is geen bodem.
Niet springen.
Wat ben jij? Dat vroeg de vrouw aan mij.
Dat is een goede vraag. Ik wou dat ik een antwoord voor haar had.
Ben ik een idioot?
Of ben ik zelfs wel een man?
Op nachten zoals deze, als de wind hard waait...
tot in je botten, en als zelfs mijn stad mij achter schijnt te laten, vraag ik mij af...
ben ik een of andere geest?.
Een soort van vliegende Hollander?.
Als de wind hard genoeg zou waaien, zou ik dan weggeblazen worden?
Ik ben geen agent. Niet meer.
Zelfs geen dode man.
Zelfs geen geest.
We hebben het gehaald, baas. Net zoals je zei.
Ben jij nog steeds hier?. - Natuurlijk ben ik nog steeds hier.
Je bent geen scherpschutter, Pathos.
Kijk nou eens naar jezelf.
Het komt wel goed met mij. Er steken zelfs geen botten uit.
Een paar spalken, en dan ben ik weer in orde.
Ja, rijd maar naar St. Allisons en laatje maar opknappen.
Dan moet ik uitleggen waarom een crimineel genie zoals ik...
geen verzekering voor zijn personeel kan verzorgen.
Dat zal ei op mijn gezicht zijn, Pathos.
Je weet dat ik niet van ei op mijn gezicht hou.
Daar had ik niet aan gedacht. - Nee, jouw hersenen gebruiken....
Ik zeg wel dat ik een dakloze ben.
Ze maken mij wel weer heel. Daarom raken daklozen altijd gewond.
Omdat het gratis is. Dat werkt wel. - Dit ook.
Geen ei op mijn gezicht!
Geen klodder.
Misschien.
Elke andere zaak, klein maatje.
Elke andere baantje als het maar iemand anders was dan zij.
Sand Saref.
Waar is jouw fiets? Is die in de buurt, of ben je te bang om te racen?
Ik werd ziek van die stomme fiets. - Ik denk meer van racen verliezen van mij.
Waar heb je hem?. - Verpand bij Filmings.
Ik heb er een paar dollar voor gekregen. - Verpand.
Kijk daar.
Ik durf te wedden dat het een echte diamant is.
Zie je dat het, het licht vangt?
Alleen de echte doen dat.
Wat is er met jou?. - Niet veel.
Hij drinkt toch niet weer? - Nee, hij drinkt niet.
Waarom had jij dan geld nodig?.
Alleen voor iets dat ik in de etalage zag.
Zo een penning als die van mijn vader? - Nee, het was geen penning.
Een penning heb je toch ook nog niet verdient.
Nou, het was iets waarvan ik dacht, weet je...
Omdat jij van glinsterende dingen houd en zo...
Je kunt het open doen, en dan naar de foto kijken.
Als je het niet leuk vindt, dan kan ik het terug brengen, zei de verkoper.
Vind je het mooi?
Je wil dat ik jouw meisje ben.
Ja, misschien.
Als het jou niets uitmaakt.
Ik denk dat ik het wel af en toe kan dragen.
Dat maakt mij nog niet jouw meisje. - Ja, ik begrijp het.
Ja, dat was wel een leuke tijd.
Zoals al die stadskinderen dat konden doen.
Ik vind het geweldig.
Hier staat dat Heracles zelf tegen de Argonauten heeft gevochten.
Stel je voor, Jason en Heracles, rug tegen rug.
Jason schitteren in zijn gouden vlies.
En toen ging alles recht de hel in.
Mijn oom Pete was een voormalige bokser.
Sand's vader, een politieagent.
Hij paste altijd op die domme oude Pete.
He Pete, was is dit allemaal. Wat is...
Mijn oom Pete deed het enige dat zijn in elkaar geslagen hersenen konden doen.
Sand was er net een paar minuten voor mij.
Ze probeerde sterk voor ons allebei te zijn.
Ik zei een paar dingen, ik kan mij niet meer herinneren wat.
Toen kwam die idiote reporter op ons af.
Kinderen, hoe voelen jullie je hierdoor?
Zijn jullie bang? - We willen niet praten, dus laat ons met rust.
Kom op, kind. Je moet mij iets geven.
Ik zal je iets geven. Ik geef je drie woorden.
Ik haat agenten.
Ik weet dat jouw hart gebroken is, Sand.
En dat is die van mij ook. Maar jij meende niet watje daarnet zei.
Laat mij alleen, en blijf bij mij vandaan. - Geef het even de tijd.
Wat, ons? - Ja, dat bedoel ik.
Dat als wij opgroeien, dat wij kinderen krijgen in deze smerige plek.
Ja, misschien doe ik dat wel.
En dan schiet een of andere dronkaard jou dood?
Denk jij dat ik dat wil? - Het was Pete niet.
Het was die idioot, en dat weet je. - Wie kan dat nu schelen.
Ik wil jouw wereld niet. Ik wil diamanten, en sportauto's.
En ik wil lange jurken, en ik wil geld.
En ik wil er heel veel van. - Waar vind je dat allemaal, Sand?.
Hier vind ik het niet. Niet in deze stink stad, dat is zeker.
Jij bent te goed voor mij? Jij bent te goed voor ons allemaal? Is dat het?
Ik ben te goed voor jou, en ik ben te goed voor deze troep.
Ik ga weg. Ik ga ver weg.
Ik ga de hele wereld door, en dan word ik rijk...
Niemand. En ik kom nooit meer terug.
Je kan doen wat je wilt, Sand.
Ik geef ook niet om jou. Ik wil je nooit meer zien.
Ik haat je, Sand.
Ik heb haar nooit meer gezien.
Het gerucht ging, dat zij naar Europa was gegaan.
Ik heb nooit geweten, of ze nog leefde, of dat ze dood was.
Tot nu.
Deze kon maar op één manier opduiken. Zij was daar.
Zij droeg het, en zij heeft er mee te maken.
Als zij zaken met de Octopus doet dan betekenen mijn gevoelens niets.
Ik moet Sand Saref vinden, en haar oppakken.
Mijn mooie Sand Saref. Mis je iets, mijn liefste?
Niets belangrijks.
Het was iets wat ik lang geleden verloren ben.
Markeer dit moment. Een nieuwe tijdperk begint.
Een tijdperk van bevrijding Een tijdperk van grote macht.
Dit is allemaal van mij.
Het bloed van Heracles is van mij.
Ik ben zeer teleurgesteld.
Wie van jullie heeft mij dit gebracht? - Dat was ik.
Op je knieën dan. - Natuurlijk.
Wat is er gebeurd? Wat is er verkeerd gegaan? - Er is niets verkeerd gegaan.
Bedankt dat je het vraagt. - Waar is mijn vaas?
Ik zou een vaas met bloed moeten hebben, en dat zou in die kist moeten zitten.
Dat moet in die andere kist gezeten hebben. - Welke andere kist?.
Degene waar die mooie vrouw mee vandoor ging. We waren aan het kijken.
Sand Saref, ik dacht dat ik haar afgeschrikt had.
Wat doet zij trouwens in Central City?
Is het niet bij jullie opgekomen, te zeggen dat er een tweede kist was?.
Nee, maar hij leek niet op deze. Wij waren aan het kijken.
Een snee over je buik. Van links naar rechts.
Dat kietelt.
Met het zwaard, tenenkaas.
Dus Sand Saref heeft het bloed.
Je had achter haar aan kunnen gaan, en beide dozen mee terug kunnen nemen.
Dat zou de dingen aanzienlijk makkelijker hebben gemaakt.
Moet ik hier alles doen?.
Dat zal je wel wakker schudden. - Je moet iets aan Sand Saref doen.
Maak je geen zorgen om Sand Saref.
Die dame heeft iets met schitter dingen.
We moeten achter die andere doos aan, en wat daar ook in mag zitten.
Het is een beetje eng, zoals dat daar gloeit.
Dus de situatie is nauwelijks een debacle.
Sand Saref heeft het bloed van Heracles, ja.
Maar wij hebben wat zij wil.
Vetzakken, luisteren jullie naar mij? - Dat doen wij zeker, baas.
Vind Sand Saref nu.
Zolang ik geen probleem met haar heb, mag zij haar enge schitter dingetje houden.
Bezorg mij dat bloed En zorg dat het veilig is.
Als je een druppel morst, verander ik jullie allemaal in hamburgers.
En dat wil niet loslaten Begrijp je wat ik bedoel?
Hetgeen waar je intrapt in de zomer, en die maar niet los wil laten.
Doe ik dit goed?
Ja, het ziet er goed uit. - Ik vroeg het mij af. Het schrijnt echt.
Ik haat het, om in kauwgom te trappen. Zelfs in de winter. Je loopt meteen idioot.
We gaan de Spirit vermoorden. En, we gaan hem nu vermoorden.
Of binnenkort. - Hij publiceert zijn adres niet.
Ik ga niet naar hem op zoek.
Hij komt naar ons toe. Heel snel.
Ik heb een aanwijzing bij hem achter gelaten die hem rechtstreeks naar ons toe zal leiden.
Heel snel, dat beloof ik. - Waarom trouwens zo een haast?
Als de Spirit het bloed drinkt...
als hij zich realiseert wat het met hem kan doen...
waar het hem in kan veranderen, dan is het gedaan met ons.
Bent u dat? Bekijk de beloftes eens die u aan uw lieve nieuwe vrouw hebt gemaakt.
Alle verleidingen weerstaan, en dat soort dingen.
Laten we nu niet persoonlijk worden.
Dat zullen we wel.
Ik heb u aangenomen om een zekere schat voor mij te vinden, Hr. Donenfeld.
Dat zou de climax van mijn carrière moeten zijn.
Het is de kroonjuweel. De verloren schat van de Argonauten.
Het was het mij zelfs waard, om daarvoor naar deze hoeren stad te komen.
Alleen om het aan te raken, het vast te houden.
Zodat het van mij zou zijn.
Het glinsterende ding, dat alle glinsterende dingen laat eindigen.
En, ik heb jou er een fortuin voor betaald.
En het zou iedere cent waard zijn geweest, maar jij hebt mij belazerd.
Dus nu nemen wij al die laatste centen...
en boeken die over naar een paar andere rekeningen.
Waar heeft u het in vredesnaam over?
Jij zal de filantroop zijn.
Toets de nummers voor hem in, lieverd, hij lijkt een beetje dyspeptisch.
Ik heb jouw wachtwoord nodig, lieverd.
Goed. Is alles goed?
Het is Robin. R O B I N, zoals de vogel.
Zoals die assistente, met die leuke strakke kleine kont?
Het gaat door.
Overdracht voltooid.
Waarom doen jullie dit mij aan, verdorie?
Jij hebt mij verraden. - Ik had geen keuze.
Stel je mijn verbazing voor, toen ik bij de afgesproken plek aankwam...
en ik regelrecht tegen de Octopus aanliep.
Ik bedoel, hoe groot zijn de kansen daar op?
Tenzij, je de Argonautschat twee keer verkocht hebt.
Een perfecte ezel
Hij is de Octopus, hij bedreigde mijn familie.
Kijk eens goed naar die foto's.
Ze zullen jouw familie bereiken en elk oppervlak van deze planeet.
Tenzij jij ze iets niet relevants overhandigd.
Sterf tenminste dapper. Knaagdier.
Wacht even, Carls.
Wat kan ik zeggen.
Gisteravond was jij 20 minuten van het mortuarium af,en kijk nu eens naar je.
Kijk jou nu eens.
Ik zou drie dagen bedrust aanbevelen, maar waarom zou ik mijn adem verspillen.
Kijk eens wie dat zegt, jij zou een avond vrij moeten nemen.
Ja, ik weet zeker dat Mevr. Mahony's harttransplantatie kan wachten.
Ik hou maar even de boot af, en kijk of Spankowitz zijn lever explodeert.
Jij moet eens wat pret maken, doe je voeten omhoog. Relax.
Ga misschien eens een show zien.
En jij dan, grote man?
Wat staat er in jouw agenda vanavond. - Ik weet het niet.
Als de dingen rustig blijven, heb ik overal wel zin in.
Alles? - Zeker, alles.
Eten, de film, alles.
Dus zolang als alles rustig blijft? - Ja, zolang als alles rustig blijft.
Zeker, alsof elke crimineel in Central City op verlof gaat?
Of misschien als ik de regels breek?
Ik voel mij of ik alle regels breek, die van mij, allemaal.
De hele weg naar beneden. - Snelle hand.
Heel, heel stil.
Hou het masker op, iets zegt mij dat het zo beter zal gaan.
Jij bent verliefd op elke vrouw die je ontmoet, meneer Spirit.
Je zegt mooie dingen tegen ons allemaal.
En jij meent elk woord dat je zegt.
Elke keer. - Jij bent het alleen, Ellen.
Maar wij kennen jouw echte naam niet eens.
Ik zal jou mijn naam vertellen.
Ik zou het geweldig vinden, om op een dag jouw autopsie te doen.
Bedankt voor die gedachte. - Ik zou een fortuin verdienen.
Zo is het genoeg.
Hij is helemaal van jou, fris als een madeliefje.
Je moet wat slapen, je ziet er vreselijk uit. - Ik hou ook van jou, papa.
Een groentje, vers uit Baltimore.
Goed om je aan boord te hebben, Morgenstern.
Kom op. We hebben niet de hele dag.
Dokter Dolan, ik kan u niet genoeg bedanken. - Ik doe gewoon mijn werk, meneer.
Klootzak.
Trouw met mij. - Ik doe alleen mijn werk, meneer.
En wat voor werk. Central City zijn eigen gemaskerde jager.
Weet u dat u aanbeden wordt door de kinderen? Wilt u iets tegen ze zeggen?
Speel het eerlijk, jongens. Wees niet te hard voor jullie ouders.
Ze werken hard en vergeet niet je tanden te poetsen.
Elk woord van de parel van wijsheid.
Vergeet niet dat ze hun verdomde vitaminen neemt.
Ik kan niet anders dan 'dank je' zeggen.
Jullie zijn zo'n geweldige lieve wezens.
Er zijn niet twee hetzelfde.
Jezus.
Kon je het weer niet laten? - Ik wou enkel vriendelijk zijn.
Ja, ik heb gezien hoe vriendelijk je met mijn dochter was.
Hoe ga je haar hart breken, Lounge Lizard.
Lounge Lizard. Waarom noem je me zo? - Ik noem je hoe ik wil.
Het is de Octopus. - Kom je daar weer mee.
Hij is met iets groots bezig, en het heeft met mij te maken.
Hij zegt rare dingen over hem en mij, ik moet uitzoeken waar hij over praat.
Ik moet het weten, het is belangrijk. - Stilstaan.
Kunnen we de Octopus even vergeten.
We hebben ons een zaak en een moord verdachte...
die nu waarschijnlijk naar het vliegveld vlucht.
Haar? - Haar naam is Sand Saref.
Een meid van hier. - We hebben enkel een foto...
die vijftien jaar oud is.
Haar vader was een agent, hij was doodgeschoten.
Ze verdween terwijl ze de dood van haar vader onderzocht.
En ze vertelde een reporter dat ze agenten haatte op tv.
En ze haatte agenten. - Ze haatte agenten.
Dat zei ik al, verdomme. - Ze verhuisde naar Europa.
Zeven of acht huwelijken later is ze de grootste juwelendief,in de stad.
Behalve in Central City. - Ze kwam nooit terug.
Daarom heb je nooit van haar gehoord Klopt toch, of niet?
Ze kwam nooit thuis.
Zit je aan de drugs of zo?
Sand Saref Ze heeft al honderden...
juwelierovervallen gedaan waarbij geen enkele agent ooit werd verwond.
Wat is de kans daar op? - Klinkt als een Elektracomplex.
Wat zei je? - Elektracomplex
Zo duidelijk als je gezicht.
Ik ben maar een 'Altercocker', dat moet jij mij uitleggen.
'Altercocker'? - Oude lul.
De kinderen vandaag de dag, hebben niet eens de tijd, hun eigen taal te leren.
Elektracomplex.
Het is zoals een Oedipuscomplex, maar dan voor meisjes.
Zij haat geen agenten, ze is gewoon kwaad dat ze haar vader verloor.
Elektracomplex, duidelijk en eenvoudig.
Deze meid wordt zo detective. - Bedankt, meneer.
Vind je de nieuwe jas mooi? Pardon?
Komaan, je kan je ogen niet van de dames houden.
Er is geen kans dat je Morgensterns nieuwe kogelvrije vest niet hebt gezien.
Zelfs als je aan de drugs zit. - Ik zit niet aan de drugs.
De beste jassen die er zijn. We hadden een hele lading...
maar we konden ze niet betalen tot vandaag.
We kregen een kleine donatie. 100 miljoen dollar.
Veel geld. - Zeker weten.
Het kwam zomaar. - Een donatie online.
Anoniem. - Ja, inderdaad.
Onze jongens hebben er uren over gedaan om het terug te leiden naar hier.
De kantoren van experts in oude kunstvoorwerpen.
Je kan zeggen dat hij handelde in gestolen goederen...
of zoals wij het zeggen, een heler.
Een van wereldklasse. Hij heet Donenfeld.
Verrassend genoeg ziet hij er niet zo goed uit.
En mijn goede vriend Seth hier...
hij zegt dat de oude man bezoek had net op hetzelfde moment als hij stierf.
Wat was haar naam ook alweer? - Sand Saref.
Ze had geen afspraak.
Dat is nog eens wat, of niet? - Ja, rare naam.
Ze is me er eentje. - Ja.
En m,n goede vriend Seth hier vond het niet nuttig om het te melden.
Ik kon niet anders. Mr. Donenfeld had een vaste opdracht.
Ik mocht z,n kantoor niet in, enkel als hij me binnen riep.
Nooit ofte nimmer. - Ja, natuurlijk.
Noteer z'n nummer.
Nee, geen moord. Zij niet.
Dat is niet mogelijk.
Dus je kent haar wel? - Nee.
Als je iets achterhoudt... - Dat doe ik niet.
Deze hele theorie slaagt op niets. - Het klopt als een bus.
Geloof je in haar... Hoe noem je het weer?
Elektracomplex? - Ja, dat.
Wil je haar beschuldigen van moord, alleen door dat psychologische geklets?
Haar naam is Sand Saref, jij kent haar en beschermt haar.
Ik heb nog nooit van haar gehoord. - Geen leugens.
Haal je hand van mijn arm. - Je beliegt me.
Laat m,n arm los voordat ik de jouwe breek.
Welk bevel, Sir? - Zeg hem...
dat hij liegt.
Wat voor zaken deed je daar, Sand?
Heb je ontslag genomen?
Officier Morgenstern, als je wilt helpen, zoek me dan een spoor naar de Octopus.
Ik zal kijken.
En de azen hebben het.
Jullie hou ik als souvenir, de rest gaat een bericht naar de Octopus brengen.
Ik dacht dat ik dichterbij kwam.
Maar drie jaar later, hier in mijn tweede leven...
had ik een goed idee van wat ik moest doen.
Het kwam neer op mij en de Octopus.
We gingen voor een directe confrontatie.
Ik ging eindelijk de stad redden en hem opruimen.
Eens en voor altijd. Was niet mooi...
maar eenvoudig genoeg. En dan kom jij erbij...
als een steen in mijn gezicht. Wat is het verhaal, Sand?
Wat is er gaande?
Al heel de nacht breek ik er mijn hoofd over, jij en de Octopus?
Jij een moordenaar? Dolan moet het mis hebben.
Er moet meer achter zitten, een soort van verklaring.
Niet moord, niet jij. Dat kan ik niet geloven.
Je bent sterk langs buiten, maar langs binnen ben je warm...
en zacht zoals een vrouw.
Een ding waarop ik wed. Je wordt niet dood gevangen...
verborgen in een goedkoop hotel, zoals elke gewone crimineel.
Nee, jouw smaak was altijd eerste klas.
Vreemd.
Je had beloofd de nieuwe Hybride Directief vorige week klaar zou zijn.
Vind je dat niet verdomd vreemd?
Ja, gewoon vreemd.
Ook daalt onze winst met twintig procent. - Goed.
Ik dacht al dat het aan mij lag. Dat is vreemd.
Ja, Sir. - Ik probeerde een slim exemplaar te maken.
En dit ding verschijnt gewoon. - Twintig procent.
Heeft overal effect op.
Verlaag de prijs op het oude spul. We maken nieuwe.
De neveneffecten gaan de ronde.
Wil je niet overgaan op 'Gramcrackers'?
Hoe krijg ik hier iets gedaan met al die tijd?
Trouwens, als m,n maatjes hier Sand Saref vinden...
Als ik er iets uit wil, dan neem ik het.
Dat doen Goden.
Hij is wel klein.
Maar echt wel klein. - Ze kunnen haar niet vinden.
Ja, klopt. - We zochten overal.
Behalve waar ze zich bevond. - Daar hadden we moeten kijken.
We hebben daar gekeken. - Waar is dat?
Waarom sparen we ze niet? We komen nu al tekort.
Ja, je hebt tekort aan ons. - Dat zei de baas al.
Wij waren aan het luisteren.
Depressief.
Ik wou dat de Spirit kwam en dat ik echt kon doden.
Ik zei het je al. Dat gaat ingewikkeld zijn.
Spirit denkt dat hij onaangeraakt kan blijven.
Dat spul dat ik in hem en mij stak is onstabiel.
Het zou wel eens niet kunnen blijven.
Het bloed zal daarvoor zorgen.
Ondertussen, ga ik de Spirit vermoorden, zolang ik dan nog kan.
Om dat te bereiken, heb ik er een tweede mening bijgehaald.
Ik bracht er een specialist bij.
Iemand die de afspraak verzegelt.
U hebt met mijn zoon gesproken, meneer?
Het is een Venus met zwarte ogen Ze is in suite 1510.
Lang niet gezien, Sand.
Ga je mij arresteren?
Of had je wat anders in gedachten?
Ik reken je in. Handen achter,je hoofd!
Weet je dat zeker?
Het lijkt me onnodig mezelf te herhalen, handen achter je hoofd!
Jouw wens is mijn bevel
Goed dan. Doe een handdoek om, maar geen geintjes!
Jawel, meneer de Spirit.
Kijk uit voor mijn echtgenoot, straks struikel je nog.
Waar was dat voor nodig?
Dat heeft hijzelf gedaan. Een uur geleden.
En dat is allemaal de schuld van die verdomde vaas.
Hij heeft het geproefd. Hij wilde zelf wetten hoe het was.
Het is gestolen. - Dat klopt.
Jij bent een doodgewone crimineel.
Er is niets gewoons aan mij.
Een crimineel, en ik reken je in voor de moord op de heler die Donenfeld heet.
Jij bent wel schuldig aan veel meer.
Ik zou een priester met de oren kunnen laten klapperen...
als ik alleen de helft al bekende.
Maar deze keer zijn mijn handen schoon, misdaadbestrijder.
Ga naar huis en wacht het forensisch onderzoek af...
ik heb al dagen niet meer op iemand geschoten.
Er is waarschijnlijk geen wet die je nog niet gebroken hebt.
Zie ik eruit als een brave meid?
Het maakt jou niet uit wie je gekwetst hebt. - Wat heeft dat ermee te maken?
Sand, de Octopus en de heler, en jij...
en nu, na al deze...
past niks meer in elkaar.
Alleen dat gekke gezwets van die Octopus.
Luister, meneertje...
het kan me niet schelen. Ik geef zelfs niet om mensen die ik mag.
Ik ken jou niet eens! - Natuurlijk niet.
Maar dingen, daar hou jij alleen maar van.
Ik snap niet wat ik nog voor nut voor jou heb, rechercheur.
Ik heb deze rottige kleine stad van jou niets aan te bieden.
Feitelijk veracht ik het.
Er is maar een ding tussen die rivier en die oceaan waarvoor ik gekomen ben.
Wat? Een stomme vaas? - Het had geen vaas moeten zijn.
Het had iets moeten zijn dat waardevoller was dan juwelen...
iets waar de droom van een klein meisje van is gemaakt.
Zo'n klein meisje heb ik ooit gekend.
Jij weet helemaal niets Maak dat je weg komt!.
Het was een heel lief meisje Maar de wereld brak haar hart.
Ze zocht niet naar een vaas, ze was op zoek naar een held.
Of niet, klein meisje? Je zocht naar een held, en zijn mythische harnas.
De enige man die dat weten kan is dood.
Vlies. Het gouden vlies.
Jasons gouden vlies. - Hij is dood!
Je bent dood.
Moet je dat zien! - Wat is dat?
Dat ziet er stom uit. - Gelooft hij dat hij kan vliegen?
Spring!
Breng mij hier verdomme weg.
U spreekt met Morgenstern, meneer.
Ik heb misschien een aanwijzing voor u! Niemand heeft al dat zout opgemerkt...
terwijl het gewoon onder ons neus lag. - Kom ter zake.
Zout Industrieel zout!
De handlanger van Octopus, hebben we dood gevonden, vlak bij het wad.
Weet je nog toen Sussman neergeschoten werd.
Dolan had gelijk, je zult snel detective zijn. - Dank u wel, Sir.
Ik moet gaan.
Ik trakteer. - Goed, de show is voorbij.
Tijd om door te gaan. - Nou, Sand, dat heb je weer geweldig gedaan!
De hereniging met jouw geliefde, moet even wachten.
Ik heb grotere vissen te vangen.
Ik kom achter je aan, Octopus, maar voor ik je vermoord, moet je wat vragen beantwoorden.
Morgenstern zei iets over zout aan zijn schoenen?
Daar is er hier meer dan genoeg van.
De vijand heeft alleen pistolen en messen...
ik heb de volledige stad als mijn wapen.
Mijn arsenaal. Een ijzeren noodtrap.
Lichtflitsen.
Meedogenloze tegels.
Ze geeft mij altijd iets...
Ze is als mijn moeder, de stad.
Ze is een goede moeder.
Ze wijst me altijd de weg.
Je bent goed, rechercheur. Je hebt de broodkruimels naar ons gevonden.
Je bewijst niemand een dienst door op je werk in slaap te vallen.
Waarom ga je niet, naar huis en rust daar goed uit?
Weer erg aardig dat u langs komt, vader!
Ik wou weten hoe het met Sussman gaat, maar ik mocht niet bij hem.
Sussman is nog steeds in kritieke toestand, ze proberen zijn ruggenwervel te redden.
Hoe groot is de kans dat hij ooit weer lopen kan?
Moeilijk in te schatten. Maar wonderen komen nog steeds voor.
Verdomde Spirit. Hij is over het randje.
Hij is iets wat de wereld nodig heeft. Hij is een held.
Hij is een lastpak en mijn eigen dochter is verliefd op hem.
Is, hij de reden waarom jij je in de vernieling helpt, en zo laat voor opblijft?
Ja, hij is de reden waarom ik hier vanavond nog steeds ben.
Voor het geval ze hem nog maar eens binnen rijden?
Voor het geval dat.
Zodat jij weer een deel van je jeugd kwijt raakt, om zijn ledenmaten bij elkaar te houden?
Ik ben geen kind meer. En gebruik, bijna nooit krammen bij iemand.
Zie je niet waar je mee bezig bent? - Ik weet heel goed waar ik mee bezig ben.
Ik geef hem precies wat hij nodig heeft.
Hij gebruikt jou. - Hij heeft mij nodig!
Ik ben de enige die zijn lichaam kent. Hoe hij behandeld worden moet.
Genoeg dames in de wereld, die alles van zijn lichaam weten. Dat heb ik gehoord.
Dat is niet wat ik bedoelde.
Genoeg vrouwen die op een brancard lagen...
en waartegen hij precies wist wat hij moest zeggen.
Is dat de reden dat je hier bent?
Ze smelten voor hem als boter, met zijn kleine vingertjes?
Dat is genoeg. Dwing me niet, je eruit te zetten.
Lieverd, ik weet niet hoe ik over die dingen moet praten.
Dat weetje zeker niet.
Waarom denk je dat ik alleen door dat grote huis heen slenter?
Ze zal wel een goeie reden gehad hebben.
Je bent met je baan getrouwd.
Net als ik. Net als hij.
Je was vroeger zoveel vrolijker. Toen je nog met Denny was.
Denny is dood.
Ja, Denny Colt is dood. Lief kind.
Ja, dat was hij ook.
Ik zal hem nooit vergeten, maar we moeten door.
Ik ben mijn padvinder kwijtgeraakt.
Ik ben mijn mooie eindfeest koningin verloren.
Welterusten, lieverd. - Welterusten, papa.
Ik hoop dat die klootzak weet hoe veel geluk hij heeft.
Dat weet hij niet.
Ik kan jou voelen.
Jij bent zo vermoeid.
Wat ruikt naar een tandarts?
Een tandarts en een nazi.
Geweldig.
Nee.
Oh, broeder.
Ik heb wat rare vrouwen in mijn tijd gehad...
als zij is wat ik denk dat zij is, dan heeft zij het laatste woord.
Ik ben Blaster, Blaster van Parijs.
Ik blijf bij mijn man.
Tot de dood ons scheidt.
Dood.
Dat is waar wij allemaal aan denken, of niet soms?
We eten, zodat wij niet sterven.
Wij hebben gemeenschap, zodat ons zaad verder zal leven.
Wij creëren kunst, en bouwen wolkenkrabbers zodat onze naam herinnerd zal worden.
Goedendag!.
Hallo, meneer Long. Mijn goede vriend. Hoe gaat het met u?
Wat kan ik voor u doen?
Een bericht? En van wie moet die dan zijn?
Sand Saref. Ja, ik ken haar.
U had beter moeten weten, dan met haar te gaan kaarten.
En wat zou haar boodschap moeten zijn?
Die huurwoningen?
Achter die oude hoofdstraat? Ja, ik ken het.
Morgenavond dan. Laten we zeggen, na het eten.
Bedankt voor het delen, vereerde vriend.
Waar was ik? - Dood.
Wij leven ons korte, uitzinnige vreselijke leven, draaien die en die kant op.
Muziek, en ambitie. Het maken van Goden...
daarna, om onze ogen op die onbewegelijke...
onbegaanbare diamanten bevattende muur, die de dood is.
Realiserend dat het onze hersenen zal verpletteren.
En eieren.
Waarom verdien ik dit. Ik word oud van het luisteren naar jou.
Man, jij denkt toch echt niet...
Wij zijn hetzelfde, jij en ik.
En geen van ons tweeën wordt oud. - Ik kan zeker verveeld raken.
Jij blijft pesten, hoe wij hetzelfde zijn.
Dus, hoe zit dat?
Wat zijn wij, Octopus? - Daar kom ik nog op.
Schiet eens een beetje op. - Herinner jij jouw dood, mooie jongen?
Niet iets wat een jongen vergeet.
Ja, dat herinner ik mij.
Toen zij jou binnen brachten, was jij hartstikke dood.
Niets levends meer aan jou.
Jij was perfect. Dood als Startrek.
En ik was jouw lijkschouwer.
Maar ik was ook zoveel meer dan dat.
Ik had al een rechtvaardige drugshandel opgezet...
het is verbazingwekkend hoeveel een ziekenhuis niet mist.
Je moet het alleen wat verdunnen, het vermengen, en viola...
hallo, Zwitserse bankrekening.
De Octopus heeft nooit achter dat geld aangezeten.
Goed , ik geef het op. Waar zat jij achteraan?
Onsterfelijkheid.
Alle vijf de lieve lettergrepen daar van.
We wisten dat er een betere manier moest zijn om iemand in leven te houden...
dan ze open te snijden, zoals een scharrelkip.
Scharrelkippen, met hun vieze bruine lelijke eieren...
die maken mij woest. Elke keer als ik aan die grote bruine eieren denk maken, ze mij woest.
Of pillen, die zijn gewoon een andere manier om de dood uit te stellen...
je vasthouden aan een hartslag, is nauwelijks het antwoord.
Ik ben naar de basis gegaan, man. - De essentie van het leven.
Jij bent een hele slimme jongen. - Dank je.
Maar zo makkelijk was het niet. En ik heb een vriezer vol met beagles om het te bewijzen.
Wat dat serum bij die arme schatjes deed, was gewoon verkeerd.
Maar toen ik het goed kreeg, moest ik het uitproberen...
en ik wilde het niet op mijzelf uitproberen dan zou ik er misschien idioot uit, gaan zien.
Ik had een mens nodig.
En daar was ik. - En daar was jij.
Ik heb jou een bescheiden injectie gegeven, en ik wachtte.
Het tweede leven begon diezelfde nacht, weetje nog?
Ja, ik herinner het mij.
Dus, te midden van al die gebeden, en gesnotter...
moet jij iets scherps gevonden hebben.
Ik heb altijd willen vragen...
waar ben je naar toegegaan, toen jij eruit kwam?
Ik ben een stuk gaan lopen.
Ik moest zelf nadenken.
Ik heb een oude vriend bezocht Ik weet niet wat er gebeurd is.
Maar ik beweeg nog steeds, ik haal nog steeds adem.
Het is onmogelijk, maar ik ben nog steeds in leven.
Mijn hele leven heb ik een goede agent willen zijn, maar dat is allemaal veranderd.
Ze winnen, meneer. De slechteriken winnen.
Ik denk dat ik nu meer heb, om mee terug te vechten.
Ik ben nu iets anders.
Ik kan naar plaatsen toe gaan dingen doen die ze agenten niet laten doen.
Maar ik kan geen zwakheden hebben, geen naam, geen vrienden.
Ik moet in iedereen zijn ogen dood blijven.
Zelfs in die van Ellen Ik kan jouw spion zijn.
Ik kan met jouw mannen werken.
Achter hun, in de schaduwen.
Ik kan de beschermer van de stad zijn. Het is...
Het is... - Zijn geest.
Exit held agent, en de Spirit komt binnen.
Doorn in het oog, ijzersterk, eureka.
Dus ik gaf mijzelf een spuit, en wij werden broeders onder de huid.
Dus, wat zijn wij verdomme, Octopus?
Jouw werk is in uitvoering.
En als hij de vaas heeft, en zijn inhoud, zijn mystieke inhoud...
verloren in millennia, zal hij er van drinken, en zal hij onsterfelijk worden.
Niet pesten.
Aangezien ik toch ga sterven, vertel mij wat er in de vaas zit.
De hamer van Thor? - Nee, beter.
Het DNA van een God. - Niet van een God, niet helemaal.
Ja, omdat mensen en Goden, zich niet goed vermengen.
De enige route, zoals blijkt, is om een connectie tussen mensen en God te vinden.
Het kind van een onsterfelijke en een mens.
Zeus kon hem niet in zijn broek houden, dus maakte hij zakken...
en zakken met helden - De grootste van allen was Heracles.
En wij hebben zijn kont gevonden.
Tenminste zijn bloed Hij had wat bloed,laten liggen.
En wij weten waar het is. - Dat is dus de missende schakel
Tussen wetenschap en magie.
Als Heracles zijn bloed vermengd is met Octopus zijn formule...
Dan word ik een God. - Of het op een na beste ding.
Ik word een God.
En jij bent maar een zielig klein bijproduct.
Een van zijn vele, vele fouten.
Rome was niet in een dag gebouwd.
Trouwens kijk maar naar die prachtige maatjes die ik ondertussen gemaakt heb.
Wij waren makkelijk om te maken. - De baas zei, dat wij makkelijk te maken waren.
Maar zulke fouten waren er niet veel.
En onplezierig.
Ja, als er maar een druppeltje de verkeerde temperatuur heeft...
Ik laat het je zien.
Het is een beetje droevig, maar...
Dit is Muffin.
Zij is mijn favoriet.
Nodig eens wat vrolijker mensen uit. Ik vind dit leuk.
De kat...
zij is alle reden die ik nodig heb.
Ik zal jou vermoorden.
Jij moet doodgaan, Spirit.
Ja, jij hebt het sap, man.
Jouw lichaam is al voorbereid, jij bent de enige die niet door het bloed kan worden gedood.
Een klein teugje, en je kunt net zo onsterfelijk worden als hij.
En de Octopus kan de enige maar zijn.
Er kan geen competitie zijn, als hij de wereldleider is.
Ja, dan moet iedereen doen wat ik zeg.
Ze zullen allemaal moeten doen wat ik zeg...
omdat ik de wereldleider zal zijn.
En alles wordt duidelijk, alles. Ja.
Alles zal duidelijk worden.
Laten we weer ter zake komen.
Ja, ter zake.
Terug naar jou dood te maken.
Hier worden de dingen een beetje lastig.
Het gaat allemaal om integratie.
In jouw huidige staat heel jij erg snel. Jouw wonden helen in een tel.
De enige oplossing is, om jouw lichaam compleet te vernielen.
In het kort...
om jou in zoveel verschillende stukken te delen...
dat vernieuwen niet meer mogelijk zou zijn.
En aangezien ik de man ben, die ik ben, wil ik vanaf beneden beginnen...
en mijn weg omhoog werken.
Floss, breng die tassen.
Ik ga jou over het hele land verspreiden.
Blaster, breng mij zijn tenen.
Blaster, wij kennen elkaar uit Marseille.
Ben jij het?
Genoeg met dit idiote geklets, je moet het begrijpen.
Parijs, geef mij zijn tenen.
Dat is een order. - Ja, meneer.
Met genoegen.
Ik haat jou.
Dit is voor Sand.
Deze is voor mij, en deze is voor Muffin.
Is dat alles watje hebt?
Wie is die Sand?
Niet nu, maar spoedig.
Mijn liefste. - Blaster.
Dit is voor Sand. Mijn kleine Parijse kat.
Ik ben Blaster, van Parijs.
De geest van Montmartre.
Ik blijf bij mijn man, tot dat de dood ons scheidt.
Je bent nu dichtbij.
Heel dichtbij.
Jij kan niet van mij scheiden.
Jij bent de mijne.
He man, ik ken dat gevoel..
jij moet mijn vrouw eens ontmoeten.
Nee, alleen...
zet gewoon een voet voor de andere.
Hier gaan we weer.
Ik ben alweer dood.
Ik kan niet meer vechten.
Ik ben klaar voorjou, Lorelei - Kom.
Kom, het is tijd!
Geen pijn meer.
Geen lijden meer.
Geef het laatste ervan op Denny.
Geef de geest op.
Geef de Spirit op Ja, mijn lieverd, ja!
Het is weg.
Hoe zeggen ze dat als je sterft? Dat je hele leven voor je ogen voorbij flitst.
Vergeet dat allemaal Alles wat ik zie is, zijn vrouwen...
mijn lieverd, altijd daar om mijn gescheurde stukjes weer in elkaar te zetten.
En Sand.
Die arme verloren ziel
Mooie, mooie Sand.
Het is zo grappig, dat mijn laatste gedachten aan Sand zullen zijn.
Lorelei, je bent nog niet van mij, nog niet. - Nee...
niet alweer. - Ze hebben mij nodig, ik moet terug.
Ik zal altijd bij jou zijn Denny Colt.
Jij kan niet altijd voor mij ontsnappen.
Ze hebben mij nodig.
Voorzichtig!
Sand.
Bij de huurwoningen.
Octopus!.
Stukjes.
Stukjes van Sand.
Stukjes.
Stukjes van Octopus!
Jij klootzak! Octopus! Het is altijd met de Octopus!
Excuseer mij, maar was hij niet... - Niet nu!
maar drie uren zonder enig teken van leven, moet hij dan niet dood zijn?
Het is een lang verhaal. - Laat iemand een strik voor mij halen...
en hij moet verdomme rood zijn!
Oké jongen, maar deze keer ken jij je plek. - Wacht even.
Jij moet mijn spion zijn en niet een of andere verdomde vrijwilliger.
En als je mij weer in de steek laat, dan knal ik jezelf in tweeën. Heb je dat begrepen?
Ik heb een idee. - Ik ben een en al opwinding.
Nee, het is goed. Dat beloof ik.
He, houd dat ding gericht op de Octopus.
Als ik je een teken geef, schiet dan zijn kop eraf.
Dan gaat onze huwelijksnacht verder.
Toch, baby. - Ja baby, onze huwelijksnacht.
Wie ben jij verdomme?
Ben je de vriendin van de Octopus? - Nee, zo is het niet.
Dit is plezier voor mij. - Plezier?
Wij komen hier opdagen, zien er mooi uit we ruilen dingen, en we vertrekken.
Je wilt alleen vermoord worden God mevrouw, doe eens wat vrolijker.
Kunnen we nu beginnen met schieten?
Ik weet het niet. - Niet schieten, poliep.
Geen teken van de Octopus.
Zonde van de tijd als hij niet komt opdagen.
Wanneer hij wel komt, meneer. Wij zijn bereid en geladen.
Die kanon kan de maan uitschakelen, groentje. - Meneer, ik kan perfect schieten.
Heeft iedere verdomde vrouw, in dit verdomde gat...
haar verstand verloren. Nee meneer, we zijn prima uitgerust.
We kunnen hem gebruiken. - Zeker is hij dat, ik run een...
lucratief bedrijf, en geweldig om naar te kijken.
Ik loop weg en dan heb ik mijn graad, al helemaal betaald.
En jij, begin maar te lopen, zover mogelijk van dat beest als je maar kan...
hij zal jou doden. Hij doodt alles.
Oké goed, ik denk dat je dit allemaal veel te serieus neemt, dat is alles.
Geef hem de vaas.
De baas zei dat ik moest gaan schieten.
Ga in het busje.
Niemand gaat ergens heen.
Floss, haal die vaas voor mij, alsjeblieft.
Ga in het busje. Geef mij het bloed van Heracles, nu!
Lopen. - Heracles.
Ik dacht altijd dat het Hercules was.
Jij!
Sand, je hebt je wapen gevonden. Gebruik het.
Wat is het met jou en de vrouwen?
Octopus!
Je had gelijk...
wij zijn vergissingen, wij mochten er nooit zijn.
Meneer, dit is gekkenwerk. - Wacht nou eens even.
Hij wil niet dat agenten worden gedood.
Jij maakt dit niet gemakkelijker.
Kom op, jongen.
Het eindigt vanavond.
Daar heb je gelijk in. Ik ben de Octopus.
Ik heb overal acht van.
Naar de hel schieten.
En dat is doodgewoon idioot.
Nu!
Geef je over Octopus. We moesten jou en je bende alleen uit de schuilplaats lokken.
Geef het hem, jongens.
Commissaris Dolan, uw dochter is hier!
We moeten hier weg, kom weg hier. Lieverd, je wilt hier niet zijn.
Je maakt een grapje, hé vader? Ben je vergeten...
wat ik doe voor de kost, hij kan mij nodig hebben.
Je loopt alleen maar in zijn weg, hij wil jou niet hier hebben.
Dat weet jij niet, je kent hem niet eens. Je weet helemaal niets!
Stop haar! Hou haar tegen! - Ja, meneer!
Grappige eieren.
Eindelijk. Ja.
Wat?
Mooie investering Sand. Je bent door de eerste, veldtest.
Laten we sterven!
Silken, ik krijg het er niet uit, mijn God.
Ik denk dat het tijd is dat jij eindelijk jouw schild laat vallen.
Jij bent iets verloren.
Ze zeiden bij de winkel, dat ik het nog kon ruilen.
Misschien draag ik het af en toe, maar het betekent niet dat ik jou meisje ben.
Ellen, is alles goed met je?
Tot ziens, Sand.
Tot ziens, Denny.
Tot ziens, Spirit.
Was dat Saref? - Laat haar gewoon gaan...
ze heeft mij gered, ze heeft net de wereld gered.
Nou ja, jij had er ook iets mee te doen.
Oké, blijf bij mij vandaan.
Wie was dat verdomme daarachter? Wie is zij?
Ik hou alleen van jou, met heel mijn hart. - Ja, ik en alle vrouwen die jij ontmoet.
Jij was geweldig.
Jij bent ook niet slecht, groentje.
Rotzak!
We beginnen van voren af aan.
Wie weet wat ik ga doen.
Als ze ontwaakt, gracieus als altijd.
Eindeloos luidruchtig.
Eindeloos levend.
Ze is alles wat ik heb.
Mijn enige hoop.
Mijn enige constante factor.
De geheimen van de Octopus stierven met hem.
Ik weet niet wat ik ben, of hoe lang ik heb...
misschien leef ik wel voor eeuwig.
Ik hoop van niet.
Het is niets wat een man zou willen hebben. Het is niets wat een man zou willen.
Denny Colt, is dood.
Ik ben nu iets anders, en ik kan mijn hart nooit aan iemand anders geven dan aan haar.
Zij zal voor altijd van mij zijn en ik, voor altijd van haar.
Zij bezit mijn lichaam en geest.
Zij is de liefde van mijn leven.
Zij is mijn stad.
En ik? Nooit, Spirit.
Suurtje, Nastasia, Tokke en Biteme.